แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พักผ่อนของกะ "เอ" ปี ๒๕๕๓ ที่ "อ่าวไข่" ระยอง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พักผ่อนของกะ "เอ" ปี ๒๕๕๓ ที่ "อ่าวไข่" ระยอง แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2553

Awayday Trip of "A" Shift Team


Awayday ของกะ A

ในปี 2553 นี้ เราได้มีโอกาสได้ไปร่วม "สนุกสนาน" กับ กะA ที่หาด
"แหลมแม่พิมพ์" ที่ "บ้านสังข์-บีช รีสอร์ท"


สถานที่ก็ตั้งอยู่ริมถนนและติดริมหาดเลย แต่ชายหาดจะไม่ขาว เป็นเหมือนดินที่ไหลไปแทนที่ทรายหาดขาว



จากลักษณะภูมิประเทศที่ได้พบก็น่าจะเป็นอย่างนั้นเพราะ อยู่ในลักษณะที่เป็น "อ่าว" เล็ก ๆ 

จึงไม่ถูกกระทบกับทะเลด้านหน้าโดยตรง จึงทำให้ชายหาดบริเวณนั้นสามารถที่จะเล่นฟุตบอลชายหาดได้อย่างสะดวก

 กิจกรรมแบบนี้เราจะมีการจัดกันปีละครั้ง โดยรวมกันไปทั้งหมดในกะเดียว

ทั้งนี้...เพื่อเป็นการพักผ่อนหรือคลายเครียดจากการทำงาน ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เป็นการตกลงกันว่าจะไปที่ใดในปีนั้น

ครั้งนี้เราไปพักกันที่ "บ้านสังข์ บีช รีสอร์ท" โดยรายละเอียดมีอยู่ว่าเมื่อไปถึงที่พักในตอนเช้า เราก็เตรียมข้าวของเครื่องใช้นำไปเก็บในที่พักก่อน

แล้วจึงตระเตรียมเครื่องดื่ม และ สำภาระบางส่วนลงเรือเพื่อจะไปดำดูปะการังที่บริเวณ "เกาะกุฏี" ซึ่งเป็นปะการังน้ำตื้น  


และบริเวณนั้นก็จะมีปลาที่สวยงามให้ชมเยอะมาก
ที่สำคัญ ณ. ที่ตรงนี้สมาชิกของพวกเราก็ได้ให้อาหารปลาทางปากด้วยครับ

สำหรับเรือ..จะเป็นประเภทเรือเร็ว  หรือ "สปีดโบ๊ท" จำได้ว่าค่าเช่าเหมาลำนั้นราคา 7,000 บาท/วัน (ยังไม่รวมค่าอาหารการกินและเครื่องดื่ม) 

ถือว่า "ไม่แพง" นะกับการเช่าไปใช้บริการแบบนี้ ซึ่งเรือสามารถบรรจุคนได้ถึง 20 คน เฉลี่ยก็คนละ 350 บาท

 สถานที่ไปท่องเที่ยวก็มีด้วยกัน 3 เกาะ เพียงแค่ 3 เกาะนี้ก็เพียงพอแล้ว เนื่องจากต้องใช้เวลา "รับลม" และ "ชมวิว" 

แต่ละที่ก็ประมาณชั่วโมงแล้ว แหละช่วงที่ต้องเดินทางก็ใช้เวลาแต่ละที่ก็ซัก 30 นาที

 แหละต้องจอดเรือเล่นน้ำอีกล่ะ จุดใดที่มีสาว ๆ เล่นเยอะก็จะจอดนานหน่อย (ต้องชมสาวด้วยซิ) 
 
หรือจุดใดที่มีบริเวณที่สวยงามก็จะ "ถ่ายรูป" กันนานหน่อย บรรยากาศบนเกาะกลางทะเลนั้นอากาศจะบริสุทธิ์มาก หายใจได้เต็มปอด 

ช่วงเวลานั้นเรามีช่างภาพ "มือฉมัง" อย่าง "คุณแม็ก" แห่งกะ A แล้ว แหม๊...อุปกรณ์ที่ดีรวมกันฝีมือที่สุดยอด ทำให้ภาพที่ออกมาจึง "แหล่ม" เข้าขั้น
รวมทั้งลมเย็น ๆ เมื่อหลาย ๆ คนอยู่รวมกัน "ตั้งวงเหล้า" คุยกันกับบรรยากาศกลางทะเลเช่นนี้มันทำใหกินเหล้าได้เรื่อย ๆ คล้ายกับว่า "ไม่ค่อยเมาเหล้า" เลย

บางจุด...นะ  จะมีประการังและปลาสวย ๆ ว่ายน้ำให้ชมอีก ทำให้เมื่อต้องว่ายน้ำดูประการังแล้วจะยิ่งเพลิดเพลินไปกันใหญ่ ทำให้ลืมเวลาไปเลยว่าเราได้ว่ายน้ำชมประการังนานเท่าไรแล้ว

ฉะนั้น...จำนวน 3 เกาะนี้จึงเหมาะสมแล้วกับการท่องเที่ยวชมทะเลและดูประการังแถว ๆ หน้าหาดแหลมแม่พิมพ์จังหวัดระยองของเรา



ล่องเรือกลางทะเลไปกับคนรู้ใจ สนทนาเรื่องต่าง ๆ แซวกันไปเรื่อย ๆ จิบเหล้าอีกนิด 

แต่บางคนก็เหมือน "อาบเหล้า,อาบเบียร์" เดิน "เซไป" "เซมา" ผมยังจำภาพนั้นได้เลย คน ๆ นั้นคือ "คุณยอด" ครับ

แต่ก็ไม่สร้างปัญหาใด ๆ มีแต่สนุกสนาน ครั้งหนึ่งผมเห็น "คุณยอด" ตอนที่อยู่บนเกาะของอุทยานแล้วปวดฉี่นี่สิ  หันหน้าหาต้นไม้ได้นะ แก...ปล่อยเลย...โอ๊ว...ว คงจะทนไม่ไหวจริง ๆ

 
 สำมะคัญ..อีกอย่าง ตามประสา "วัยสะรุ่น" อย่างเรานั้นจะมีเครื่องดื่มประเภท "มึนเมา" เข้ามาร่วมด้วยน่ะสิ  แหม...เหล้ายา และ ปลาปิ้ง นั้นมักจะขาดกันไม่ได้กับ "ชายแท้" อย่างเรา


  จุดใดที่น้ำไม่ค่อยลึกนัก ก็มีการ "แกล้ง" เพื่อน ๆ บ้าง คนที่ถูกแกล้งนั้นคือ "คุณแตง" ฮะ  แกก็ยืนอยู่หัวเรือชิดแคมของเรือนั่นแหละ 

ผมก็จำไม่ได้ว่าใครแกล้งแก คนที่แกล้งนั้นก็เดินไปผลัก "คุณแตง" ตกน้ำทันที และคุณแตงไม่ได้ใส่เสื้อชูชีพด้วยนะ (คนที่นั่งด้านหน้าผม หรือ กำลังแสดงท่าขับ "เจ็ตสกี" นั่นแหละ)

 คุณครับ..นึกภาพ "หมาว่ายน้ำ" ได้มั้ย "เหมือนเลย" ซึ่งแกจะต้องว่ายจากหัวเรือมาท้ายเรือแบบหน้าตาตื่นเลย (ความยาวของเรือก็ซัก 10 เมตร) 

ทำไมต้องว่ายมาท้ายเรือ เนื่องจากว่า...ท้ายเรือจะมี "บันได" ขึ้นเรือที่เีดียวไง  บางคนก็ขำ พอแกขึ้นเรือได้และเล่าแบบหน้าตื่นว่า แก "ว่ายน้ำไม่เป็น" 

 ไอ้เราก็ตกใจ เลยเป็นข้อคิด จะแกล้งใครต้องรู้เขาว่าเขาว่ายน้ำเป็นหรือไม่ ถ้าวันนั้นแกจมไปเฉย ๆ คงจะทำอะไรยาก เนื่องจากคนจะจมน้ำจะ "คว้า" อะไรที่อยู่ใกล้แล้วกดลงด้านล่างเพื่อให้ตัวเองลอยเหนือน้ำได้  

ถ้าคนที่เข้าช่วยแล้วทำไม่ถูกหลักอาจจะจมไปทั้งคู่ เพราะคนว่ายน้ำไม่เป็นจะไม่ยอมปล่อยคนที่เข้าไปช่วย จะกอดไว้แน่นเลย (เพราะผมเคยเข้าไปช่วยคนจะจมน้ำ แต่ สลัดออกมาก่อนได้ แล้วจึงเข้าช่วยภายหลัง ..ทำให้จำเรื่องราวได้)

สำหรับ "คุณลูกโป่ง" ของผมน่ะดิ "เมา"
ครับท่าน แกนอนพักตั้งแต่อยู่บนเกาะที่สองแล้ว คนนี้ "สารภาพบาป" ต่อหน้าพระเจ้าตรง ๆ เลย (อย่างนี้ยกโทษให้)  

เรื่องมีอยู่ว่า ขณะที่เพื่อน ๆ เล่นน้ำรอบเรืออยู่นั้น คุณลูกโป่งที่นั่งอยู่ท้ายเรือแกก็จัดการ "อ๊วก" ลงน้ำทันทีครับท่าน

คนอื่นก็ดำน้ำดูประการังไปเถอะ (มองในน้ำไม่เห็นว่า "ลูกโ่ป่ง...อ๊วก"..ใส่น้ำที่กำลังเล่นอยู่ไง) พอเพื่อน ๆ ขึ้นมาจากน้ำรู้สึกว่าทำไมมันคัน ๆ แปลก ๆ ...มาทราบภายหลังว่าลูกโป่งอ๊วกใส่ให้เพื่อนอาบ โอ๊ว.....ว พระเจ้า มันยอดขนาดนั้นเชียวเหรอ......

...เท่าที่จำได้  มีเท่านี้ครับท่าน...555 (ภาพที่ลูกโป่งแกเพิ่งอ๊วกเสร็จใหม่ ๆ ด้านบนนั่นแหละ)


ก็เก็บไว้เป็นความทรงจำ นึกอยากจะเข้ามาดูเมื่อใด ก็เข้ามาได้เลยครับ
































































































































































































ด้านล่างนี้เป็น "ภาพยนต์" ให้ท่านได้ "สดับรับฟัง" ขอรับ